พลับพลึงธาร หรือ หอมน้ำ (อังกฤษ: Onion plant, Water onion) พืชน้ำชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Crinum thaianum อยู่ในวงศ์พลับพลึง (Amaryllidaceae) จัดเป็นพืชอวบน้ำ ดอกตูมสีขาวมีลักษณะคล้ายหัวหอมชูเหนือน้ำเสมอ อีกทั้งเมื่อบานแล้วยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยมา อันเป็นที่มาของชื่อ "หอมน้ำ" ใบมีลักษณะคล้ายพลับพลึงและมีความยาวขึ้นอยู่กับระดับน้ำ โดยธรรมชาติหัวมักโผล่เหนือพื้นดินประมาณ 2 ใน 3 เพื่อป้องกันการเน่า มีความสูงของลำต้นตั้งแต่ 60-200 เซนติเมตร
พลับพลึงธาร ถือได้ว่าเป็นพืชน้ำที่สวยงามและหายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยพบได้เฉพาะที่คลองนาคา ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคา ตำลนาคา อำเภอสุขสำราญ ช่วงรอยต่อระหว่างจังหวัดระนองกับจังหวัดพังงา ที่เดียวในโลกเท่านั้น (เดิมเคยพบที่คลองบางปง อำเภอคุระบุรี ด้วย แต่ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว)
พลับพลึงธาร ถือได้ว่าเป็นพืชน้ำที่สวยงามและหายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยพบได้เฉพาะที่คลองนาคา ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคา ตำลนาคา อำเภอสุขสำราญ ช่วงรอยต่อระหว่างจังหวัดระนองกับจังหวัดพังงา ที่เดียวในโลกเท่านั้น (เดิมเคยพบที่คลองบางปง อำเภอคุระบุรี ด้วย แต่ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว)
พลับพลึงธาร จะออกดอกบานสะพรั่งในช่วงปลายฤดูฝนถึงต้นฤดูหนาว ประมาณปลายเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคมเท่านั้นในแต่ละปี โดยในช่วงฤดูฝนที่น้ำหลาก จะทำการผสมเกษรโดยที่ในแต่ละผลจะมีเมล็ดข้างในประมาณ 2-4 เมล็ด
พลับพลึงธารจัดได้เป็นพืชที่อ่อนแอชนิดหนึ่ง ไวต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม มักตายหรือเน่าเสียได้ง่ายหากสภาพแวดล้อมที่เคยอยู่เปลี่ยนไป พลับพลึงธารจะขึ้นได้เฉพาะแหล่งน้ำที่ใสสะอาดเท่านั้น สภาพน้ำไม่เชี่ยวจนเกินไป พื้นเป็นดินปนทราย มีแสงแดดส่องถึงพื้นเพื่อทื่รากจะสังเคราะห์แสงได้
และจะขึ้นได้ดีในอุณหภูมิประมาณ 18-28 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำระหว่าง 5.5-9
ด้วยความสวยงามประกอบกับความหายาก แปลกประหลาด ทำให้พลับพลึงธารได้รับฉายาว่า "ราชินีแห่งสายน้ำคลองนาคา" และเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาเที่ยว ณ ที่แห่งนี้ ในเชิงอนุรักษ์ ด้วยการล่องแพที่คลองนาคาดูพลับพลึงธาร
พลับพลึงธารจัดได้เป็นพืชที่อ่อนแอชนิดหนึ่ง ไวต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม มักตายหรือเน่าเสียได้ง่ายหากสภาพแวดล้อมที่เคยอยู่เปลี่ยนไป พลับพลึงธารจะขึ้นได้เฉพาะแหล่งน้ำที่ใสสะอาดเท่านั้น สภาพน้ำไม่เชี่ยวจนเกินไป พื้นเป็นดินปนทราย มีแสงแดดส่องถึงพื้นเพื่อทื่รากจะสังเคราะห์แสงได้
และจะขึ้นได้ดีในอุณหภูมิประมาณ 18-28 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำระหว่าง 5.5-9
ด้วยความสวยงามประกอบกับความหายาก แปลกประหลาด ทำให้พลับพลึงธารได้รับฉายาว่า "ราชินีแห่งสายน้ำคลองนาคา" และเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาเที่ยว ณ ที่แห่งนี้ ในเชิงอนุรักษ์ ด้วยการล่องแพที่คลองนาคาดูพลับพลึงธาร
พลับพลึงธารมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "ช้องนาง" หรือ "หญ้าช้อง" ปัจจุบัน สถานะของพลับพลึงธารใกล้สูญพันธุ์เต็มที่แล้ว เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป อีกทั้งยังมีการลักลอบนำหัวไปจำหน่ายเพื่อการเลี้ยงเป็นพืชไม้น้ำในตู้ปลาอีกด้วย ซึ่งพลับพลึงธารสามารถที่จะเลี้ยงในตู้ปลาเพื่อความสวยงามได้ แต่ว่าเป็นพืชที่เลี้ยงให้รอดได้ยากมาก ซึ่งสถานะของพลับพลึงธารยังมิได้ถูกบรรจุในบัญชีของทั้งอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส หรือสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) แต่อย่างใด แต่ชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณคลองนาคาได้มีโครงการอนุรักษ์พลับพลึงธารด้วยการผสมพันธุ์และเลี้ยงดูต้นกล้าให้แข็งแรงจนพอที่จะนำไปปลูกไว้ที่คลองนาคาเพื่อให้เจริญเติบโตต่อไปได้เอง โดยให้เด็ก ๆ หรือเยาวชนมีส่วนร่วมด้วยเพื่อปลูกจิตสำนึกในการอนุรักษ์และหวงแหนธรรมชาติ http://th.wikipedia.com
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น